Source: Το Βήμα

Date: 8/10/2000

Words: 451

Να μάθουμε να μας λείπει ο Μπαχ

 Η διακεκριμένη πιανίστρια μιλάει για τη συμμετοχή της στον κύκλο που αφιερώνει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στον μεγάλο γερμανό μουσουργό με αφορμή τη συμπλήρωση 250 χρόνων από τον θάνατό του.

 

Προνομιούχο. Ετσι χαρακτηρίζει τον εαυτό της η πιανίστρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου εξαιτίας της βιωματικής, όπως η ίδια την αποκαλεί, σχέσης της με τη μουσική του Μπάχ. Επιμένοντας με προσήλωση στο έργο του από την αρχή της σταδιοδρομίας της, έχει κατά το παρελθόν βραβευθεί στον Διεθνή Διαγωνισμό Μπάχ του Τορόντο ενώ έχει επανειλημμένα παρουσιάσει σε εμφανίσεις της τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό τη σύνθεσή του «Καλώς συγκερασμένο κλειδοκύμβαλο», το οποίο έχει παράλληλα ηχογραφήσει, ενώ επιμελήθηκε για λογαριασμό των εκδόσεων «Φίλιππος Νάκας» μια δίγλωσση έκδοση του πρώτου τεύχους του ίδιου έργου. Βάσει των παραπάνω ιδιοτήτων της λοιπόν, η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου ανέλαβε στο πλαίσιο του κύκλου «Αφιέρωμα στα 250 χρόνια από το θάνατο του Γ., Σ. Μπάχ» που οργαμνώνει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, να δώσει μια διάλεξη την προσεχή Τετάρτη 11 Οκτωβρίου και να παρουσιάσει σε δυο ρεσιτάλ, το Σάββατο 14 και την επόμενη Δευτέρα 16 Οκτωβρίου, όλες τις παρτίτες για τσέμπαλο του συνθέτη, καθώς και μια σειρά επιλεγμένων κομματιών που κινούνται υφολογικά αλλά και εννοιολογικά γύρω από αυτές.

«Νόημα και διαχρονικότητα του έργου του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ» είναι ο τίτλος της διάλεξης της προσεχούς Τετάρτης που θα δοθεί στις 6 το απόγευμα στην Αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος». Η διάλεξη, στη διάρκεια της οποίας η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου θα ερμηνεύσει η ίδια τα μουσικά παραδείγματα που θα τεκμηριώσουν την παρουσίασή της, ανήκει στη σειρά «Προλεγόμενα» που οργανώνει εφέτος το Μέγαρο με ελεύθερη είσοδο. «Η μουσική του Μπάχ είναι πάντοτε καινούργια γιατί δεν τη βλέπω ως ήχους πεπερασμένους αλλά αγαπώ να ζω τον πλούτο αυτής της γραφής, να ανακαλύπτω κάθε φορά κάτι καινούργιο, να ‘γεμίζω’ με τη φρεσκάδα της. Σαν ένα καλειδοσκόπιο κάθε φορά, κάθε χρόνο, σε κάθε διαφορετική φάση της ζωής μου βρίσκω κάτι άλλο, άλλους συνδυασμούς, άλλες δυνατότητες» λέει η ίδια η ερμηνεύτρια αναφερόμενη στη διάρκεια του έργου του Μπαχ..

Στο ρεσιτάλ του Σαββάτου 14 Οκτωβρίου η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου θα ερμηνεύσει τρεις παρτίτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, την αρ. 1 σε σι ύφεση μείζονα, BVW 825, την αρ. 2 σε ντο ελάσσονα, BVW 826, και την αρ. 3 σε λα ελάσσονα BVW 827. Παράλληλα θα ακουστεί η πιανιστική μεταγραφή από τον ιταλό πιανίστα, συνθέτη και λάτρη του Μπαχ, Φερούτσιο Μπουζόνι (1866-1924), δύο κοράλ για εκκλησιαστικό όργανο που έγραψε ο γερμανός συνθέτης σε νεανική ηλικία αλλά και η σουίτα «Ο τάφος του Κουπρέν» που συνέθεσε ο Μορίς Ραβέλ το 1917 με στόχο να «αντιπροτείνει» τον «Γάλλο Μπαχ» Φρανσουά Κουπρέν σε μια εποχή που το έργο του γερμανού μουσουργού αποκτούσε όλο και περισσότερους θαυμαστές.

...

ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ

 

COMMENTARY:

This is a piece for technical translation in the broad sense. There is in English an established terminology in use (much of it originating in Italian) for music. Particular problems in translating this text: (i) to get the terminology right - note in particular that the do ray mi system carries a different meaning in English and is not appropriate here; (ii) to get the names of the foreign composers right in their original spelling - how could you find this out? - and (iii) to get the titles of the pieces of music right. These last are a matter of convention. Note that in English the conventional title of a piece is often the English translation of the title, but not always. In many cases the title in the original language may be used, and in a few cases, either title is common. It is up to the translator to find out (or to know) what is acceptable or conventional in each case. Cf: Mozart’s opera Don Giovanni, (not Don John, or Mr John, and certainly not, in Greek, ο κυρ-Γιάννης), but Mozart’s opera The Magic Flute (not generally die Zauberflöte); Debussy’s Clair de lune but Beethoven’s Moonlight sonata